tel. 32 264 74 75 wew. 25 kom. 664 129 029 e-mail: kancelaria@wsps.pl adres: ul. Kościelna 6 41-303 Dąbrowa Górnicza
Drukuj

Studia fizjoterapia licencjackie - informacje

 

z16

Rodzaj studiów - studia wyższe zawodowe,
Tytuł zawodowy - licencjat,
Czas trwania studiów - 6 semestrów,
Tryb studiów - stacjonarny i niestacjonarny.

 
     Fizjoterapeuta wykonuje zawód medyczny związany z ochroną zdrowia oraz przywracaniem utraconej sprawności fizycznej i/lub psychicznej chorego. 
     Celem fizjoterapii jest usunięcie dolegliwości towarzyszących procesom chorobowym oraz zapobieganie nawrotom i postępowi choroby. Fizjoterapeuta w ramach zespołu rehabilitacyjnego współpracuje z lekarzem prowadzącym oraz lekarzami specjalistami z zakresu medycyny fizykalnej.
     Student w toku studiów uzyska wykształcenie i przygotowanie zawodowe do pracy z osobami chorymi i niepełnosprawnymi, planowania kompleksowej fizjoterapii obejmującej diagnostykę, leczenie i profilaktykę.

 

     Nauka na studiach I stopnia odbywa się w formie studiów stacjonarnych i niestacjonarnych przez 6 semestrów. Zarówno na studiach stacjonarnych jak i niestacjonarnych realizowane są te same przedmioty w wymiarze nie mniejszym niż 2900 godzin na studiach stacjonarnych i nie mniejszym niż 1740 godzin na studiach niestacjonarnych.
     Obok zajęć teoretycznych student uczestniczy w zajęciach praktycznych i jest zobowiązany do odbycia praktyki zawodowej w instytucjach wskazanych przez Uczelnię i umożliwiających zdobycie wymaganych kwalifikacji zawodowych.
     Dla studiów stacjonarnych i niestacjonarnych wymiar praktyki jest taki sam i wynosi 920 godzin, w tym: praktyka kliniczna-80 godzin, praktyka w pracowni fizykoterapii-260 godzin, praktyka w pracowni kinezyterapii-260 godzin i praktyka w zakresie fizjoterapii klinicznej-320 godzin. Zajęcia na studiach stacjonarnych odbywają się w ciągu tygodnia a na studiach niestacjonarnych w czasie zjazdów sobotnio-niedzielnych z możliwością zjazdów w piątki w razie potrzeby.

 

     Absolwent kierunku fizjoterapia w trakcie studiów uzyskał wiadomości i umiejętności niezbędne do: pracy z chorymi cierpiącymi na różne formy upośledzenia czynności narządów ruchu, narządów wewnętrznych i upośledzeń intelektualnych, przywracania i podtrzymywania sprawności i wydolności osób w różnym wieku oraz kształtowania tych cech na poziomie optymalnym dla danej osoby uwzględniając jej wiek i rodzaj schorzenia, prowadzenia ćwiczeń korekcyjnych z dziećmi młodzieżą z wadami postawy ciała, podejmowania współpracy z lekarzami i całym zespołem rehabilitacyjnym w celu osiągnięcia jak najlepszych rezultatów procesu usprawniania.
     Absolwent kierunku fizjoterapia jest przygotowany do podjęcia pracy  m.in.  w publicznych i niepublicznych placówkach służby zdrowia (przychodnie, szpitale, niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej, gabinety rehabilitacyjne), sanatoriach i ośrodkach wypoczynkowych, zakładach pracy chronionej i warsztatach terapii zajęciowej, publicznych i niepublicznych placówkach prowadzących działalność w zakresie sportu inwalidów aadaptacyjnej aktywności ruchowej, gabinetach odnowy biologicznej, placówkach sportowych, ośrodkach prowadzących gimnastykę korekcyjną dla dzieci i młodzieży.


 TERAPIA ZAJĘCIOWA - NOWOŚĆ !!!


    Terapia zajęciowa jest umiejscowiona międzyobszarowo w zakresie nauk medycznych, nauk o zdrowiu oraz nauk o kulturze fizycznej  oraz w zakresie nauk społecznych.Jako jedna z form leczniczych terapia zajęciowa może oddziaływać na ogólną sprawność fizyczną i psychiczną człowieka na zwiększenie sprawności i siły danej grupy mięśni lub kończyn. Koncepcja leczenia dąży  do tego, aby osoba dotknięta schorzeniem lub urazem nie pozostała bezczynna przez dłuższy  horyzont czasowy.
      Zgodnie z obecną wiedzą medyczną i pedagogiczną jest ważne aby możliwie jak najwcześniej wprowadzić  czynną formę  różnorodnych  zajęć, stopniowo przechodząc  do coraz intensywniejszych czynności i pracy aż do  momentu osiągnięcia pełnej sprawności fizycznej i ogólnej aktywności ruchowej. 
Dlatego też osoba prowadząca warsztaty lub ćwiczenia manualne powinna posiadać wykształcenie kierunkowe oraz niezbędne kwalifikacje w przedmiotowym zakresie działalności.  Nieustannie zdobywać wiedzę w obrębie  wielu technik pracy, które mogą służyć jako czynnik  motywująco  -  usprawniający.  Ponadto  od terapeuty wymaga się  odpowiedniego przygotowania pedagogicznego oraz ogólnych wiadomości z zakresu anatomii, fizjologii,  patologii, medycyny ratunkowej oraz innych dziedzin.
    W szerszym znaczeniu terapia zajęciowa  to celowe działanie rehabilitacyjne, o charakterze zajęć ciągłych: ruchowych, muzycznych i plastycznych, pozwalające na realizację pasji studenta. Ma na celu ogólne  podnoszenie jakości życia,  samopoczucia psychicznego i rozwoju człowieka.  Wyróżnia się następujące rodzaje  terapii:  arteterapia, kinezyterapia, ergoterapia, biblioterapia, gry i zabawy ruchowe, choreoterapia, psychorysunek, muzykoterapia, zajęcia  artystyczno - rekreacyjne.

    Według K. Milanowskiej terapia zajęciowa to "pewne określone czynności o charakterze zajęć fizycznych lub umysłowych zalecanych przez lekarza, a prowadzone przez fachowców w danej dziedzinie, które mają na celu przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej. Jest to więc leczenie za pomocą pracy i zajęcia aspektu leczniczego”.


    Poprzez łączenie wiedzy medycznej, psychologicznej, socjologicznej oraz praktycznej   terapia zajęciowa jest skutecznym elementem leczniczym prowadzącym do rekonwalescencji osób chorych i niepełnosprawnych.
      Szeroki wachlarz możliwości, metod i środków stosowanych w terapii pozwala chorym na skuteczne :
- zdobywanie samodzielności i niezależności motywując tym samym  chorych  do udziału
w życiu społecznym oraz  zawodowym.,
-
rozwijanie umiejętności wykonywania czynności życia codziennego oraz zaradności osobistej,
-przygotowanie do życia w środowisku społecznym, m.in. przez rozwój umiejętności planowania i komunikowania się, dokonywania wyborów, decydowania o swoich sprawach oraz innych umiejętności niezbędnych w niezależnym życiu a także poprzez poprawę kondycji psychicznej,
-rozwijanie podstawowych oraz specjalistycznych umiejętności zawodowych umożliwiających podjęcie pracy.

 

Sylwetka absolwenta (wiedza, umiejętności i kompetencje społeczne)

   Absolwent nabędzie umiejętności do prowadzenia  warsztatów,  indywidualnych zajęć usprawniających (własna działalność), na których osoby niepełnosprawne fizycznie lub psychicznie będą uczyły się radzenia  sobie z codziennością  i podstawowymi czynnościami  życiowymi  przy jednoczesnym wykorzystaniu gier i zabaw stosowanymi w terapii. Poznają  wszystkie narzędzia niezbędne do prowadzenia warsztatów  od muzykoterapii, przez zajęcia relaksacyjne do technik informatycznych.

      Kandydata powinno cechować:
-duża empatia, kreatywność oraz umiejętności twórczego i organizatorskiego myślenia,
-zdolności interpersonalne: łatwość nawiązywania kontaktów, wysławiania się, rozmowy, umiejętność słuchania,
-zdolności obserwowania ludzkich zachowań, analizowania ich motywów oraz społecznych (kulturowych,  prawnych, ekonomicznych) konsekwencji,
- chęć niesienia pomocy chorym i potrzebującym - aktywna współpraca z podopiecznymi
-dbanie o własny rozwój zawodowy, kreując i realizując plan rozwoju i podnoszenia kwalifikacji poprzez nieustanne samokształcenie.

    Podczas całego toku kształcenia studenci  nabędą wiedzę w zakresie: podstaw terapii zajęciowej w ortopedii i reumatologii, w neurologii i neurochirurgii, w pediatrii i psychiatrii, poznają tajniki metod pracy w ramach: arteterapii, fitoterapii,  jogi klasycznej, masażu relaksacyjnego, ergoterapii, dramie i choreoterapii, korekcji wad postawy, zgłębią wiedzę
w aspekcie podstaw terapii zajęciowej i rehabilitacji osób niepełnosprawnych intelektualnie oraz osób w wieku podeszłym, zapoznają się z elementami psychologii, socjologii, ergonomii itd.
    Dzięki  ponadczasowemu charakteru  tej metody terapeuci  mogą podjąć zatrudnienie w:
- specjalistycznych ośrodkach medycznych (oddziałach szpitalnych o różnych profilach),
- w instytucjach ochrony zdrowia, integracji społecznej, edukacji,
- w środowisku zamieszkania i w zakładach pracy
- ośrodkach pomocy społecznej i hospicjach,
- placówkach opiekuńczych i wychowawczych,
- warsztatach terapii zajęciowej  dla wszystkich grup wiekowych.


HIPOTERAPIA - NOWOŚĆ!!!


     Hipoterapia polega na stosowaniu zabiegów terapeutycznych, do których wykorzystuje się konia jako współterapeuty, a jego specyficzny charakter sprawia, że jest to wyjątkowa i niepowtarzalna metoda terapeutyczna przynosząca wymierne efekty przy systematycznej pracy. Konie wykorzystywane w hipoterapii dobiera się starannie pod kątem przede wszystkim cech charakteru. Muszą one być m.in.: łagodne, posłuszne o odpowiedniej budowie i wieku.
Hipoterapię, jak każdą inną formę usprawniania obowiązują określone zasady rehabilitacji medycznej i psychopedagogicznej tj. posiadanie pełnego zakresu informacji dotyczących dysfunkcji ruchowych i psychofizycznych usprawnianego pacjenta oraz systematyczność działania.
Zaletą tej metody jest jej uniwersalność. Profesjonalnie i rzetelnie prowadzona wywiera pozytywny wpływ na sferę motoryczną – ruchową, sensoryczną - zmysłową obejmującą: dotyk, węch, wzrok, narząd równowagi ), psychiczną i społeczną.
Stosowana jest zarówno u dzieci, młodzieży, jak i u dorosłych. Dobroczynne dla zdrowia skutki kontaktu z koniem znane były już w starożytności, jako metoda leczenia pojawiła się w medycynie w latach 50-60 XX w. w neurologii, ortopedii i psychiatrii.
Hipoterapia przynosi korzyści we wszystkich obszarach funkcjonowania człowieka pod względem: fizycznym, motywacyjnym, emocjonalnym, poznawczym oraz społecznym.
Celem terapii jest stosowanie nowoczesnych form jazdy konnej poprzez przywrócenie pacjentom sprawności fizycznej i psychicznej w możliwym do osiągnięcia zakresie. Hipoterapia stanowi jeden z elementów rehabilitacji leczniczej, jest prowadzona przez specjalistę - fizjoterapeutę (hipoterapeutę), który pełni rolę asekurującą, zapewniając bezpieczeństwo oraz rolę przewodnika w kontakcie ze zwierzęciem. Terapeuta powinien również określić cele bliższe i dalsze terapii, a zajęcia powinny być wcześniej zaplanowane (np. wprowadzanie specyficznych metod – Metoda Dobrego Startu).
Inną szczególną cechą hipoterapii są możliwości pracy z dziećmi autystycznymi,        ponieważ, jak zauważył Monty Roberts, osoby autystyczne i konie wykazują wiele podobieństw w postrzeganiu, reagowaniu i porozumiewaniu się.
Działanie hipoterapii:
- korygowanie postawy ciała,
- regulacja napięcia mięśniowego,
- doskonalenie równowagi, koordynacji, orientacji w przestrzeni, schematu własnego ciała, poczucia rytmu,
-stymulacja i normalizacja czucia powierzchniowego,
-zwiększenie poczucia własnej wartości, zmniejszenie zaburzeń emocjonalnych,
-rozwijanie pozytywnych kontaktów społecznych,
-kontakt z przyrodą.
Każda osoba, cierpiąca na jakąkolwiek chorobę czy zaburzenie poprzez zajęcia hipoterapeutyczne może zwiększyć swój komfort psychiczny.
Wg Kanonów Polskiej Hipoterapii formą zajęć hipoterapeutycznych może być:
 - terapia ruchem konia - pacjent bez wykonywania ćwiczeń poddawany jest biernie ruchom konia, który normuje nieprawidłowe napięcia mięśniowe i wycisza go.
- terapia z koniem - polega na wykorzystaniu emocjonalnego kontaktu z koniem. Pacjent dzięki relacjom nawiązanym ze zwierzęciem poprawia swoją komunikację ze światem zewnętrznym.
- fizjoterapia na koniu - czyli przywracanie sprawności fizycznej poprzez odpowiednio dobraną gimnastykę leczniczą, kształtowanie prawidłowej orientacji w schemacie ciała, orientacji przestrzennej i równowagi. Jest to metoda uzupełniająca klasyczną fizjoterapię.
-jazda konna dla osób niepełnosprawnych, która umożliwia aktywność sportową osobom niepełnosprawnym, wyrabia u nich nawyk i potrzebę aktywnego spędzania wolnego czasu w kontakcie ze zwierzęciem i przyrodą.
-psychopedagogiczna jazda konna, czyli zespół działań podejmowanych w celu usprawnienia intelektualnego, poznawczego, emocjonalnego i fizycznego. Podczas jazdy konnej i czynności z nią związanych stosowane są działania edukacyjne, pedagogiczne, elementy psychoterapii, terapii zajęciowej i logopedii.

 

 

 

Sylwetka absolwenta (wiedza, umiejętności i kompetencje społeczne)

 

         Absolwent nabędzie umiejętności do prowadzenia warsztatów, indywidualnych zajęć usprawniających (własna działalność), na których osoby niepełnosprawne fizycznie będą uczyły się radzenia sobie z codziennością i podstawowymi czynnościami życiowymi przy jednoczesnym wykorzystaniu metod stosowanych w hipoterapii.  

 

     Kandydata powinno cechować:
- duża empatia, kreatywność oraz umiejętności twórczego i organizatorskiego myślenia,
- zdolności interpersonalne: łatwość nawiązywania kontaktów, wysławiania się, rozmowy, umiejętność słuchania,
- zdolności obserwowania ludzkich zachowań,
- chęć niesienia pomocy chorym i potrzebującym - aktywna współpraca z podopiecznymi
- dbanie o własny rozwój zawodowy, kreując i realizując plan rozwoju i podnoszenia kwalifikacji poprzez nieustanne samokształcenie.

 

   Podczas całego toku kształcenia studenci nabędą wiedzę w zakresie: anatomii z podstawami fizjologii, podstaw rozwoju człowieka, klinicznych podstaw schorzeń rehabilitowanych hipoterapią, podstaw psychologii rozwojowej, podstaw pedagogiki, wstępu do hipoterapii i form hipoterapii, metodyki prowadzenia zajęć hipoterapeutycznych itd.

Pespektywy zatrudnienia hipoterapeutów :
- specjalistyczne ośrodki medyczne,
- fundacje, stowarzyszenia,
- ośrodki rehabilitacyjne, sanatoria,
- placówki szkolno - opiekuńczo - wychowawcze,
- warsztaty terapii zajęciowej dla wszystkich grup wiekowych,
- ośrodki jeździeckie.


 

 


 

Wykaz dokumentów wymaganych do przyjęcia na kierunek Fizjoterapia

 

Tagi:

 

Studia fizjoterapia

fizjoterapia katowice
fizjoterapia licencjackie

 

©2012 WSPS.pl
Projekt i wykonanie A&D Aumiler